Make your own free website on Tripod.com

mainlogo.JPG

Cancer and male subfertility

Home
Chapters
Male Anatomy
- 1.2 -
- 1.3 -
- 1.4 -
Statistics
Sperm Analysis
- 3.2 -
Genes' Role
- 4.2 -
- 4.3 -
Kleinefelter's Syndrome
Syndromes & Diseases
- 6.2 -
- 6.3 -
- 6.4 -
Varicoceles & other factors
- 7.2 -
- 7.3 -
- 7.4 -
- 7.5 -
- 7.6 -
Cancer's Role
- 8.2 -
Idiopathic subfertility
- 9.2 -
Treatment - Therapy
- 10.2 -
News
News - 2
Video Room
Photo Album Page
Mailbag
Contact Us
Make your comment!

Horizontal Divider 26

Το 1996, σε περισσότερους από 400.000 άνδρες ηλικίας από 17 έως 50 στις ΗΠΑ, έγινε διάγνωση καρκίνου. Σε ολόκληρο τον κόσμο, τα τελευταία 25 χρόνια ήταν αυξανόμενος  ο αριθμός των ανδρών που βρίσκονται στην αναπαραγωγική ηλικία και παρουσίασαν κακοήθη όγκο. Με την αυξανόμενη επιτυχία στην θεραπεία του καρκίνου το ενδιαφέρον επεκτείνεται προς την μείωση των παρενεργειών της θεραπείας. Μία σημαντικότατη παρενέργεια των ποικίλων ειδών θεραπείας στα αρσενικά είναι η πρόκληση βλάβης στην αναπαραγωγική λειτουργία. Χημειοθεραπεία, ακτινοθεραπεία και θεραπεία μέσω χειρουργικής επέμβασης βλάπτουν ιδιαιτέρως τον όρχι.

    Η σεξουαλική λειτουργία και η αναπαραγωγική ικανότητα είναι καθοριστικής σημασίας σε νέους άνδρες που έρχονται αντιμέτωποι με τη διάγνωση καρκίνου. Περισσότεροι από το 80% των καρκινοπαθών ανδρών, ηλικίας από 17 έως 50 ετών. εκφράζουν ανησυχία για το αναπαραγωγικό δυναμικό τους. Ορισμένες μελέτες έχουν δείξει ότι η ανησυχία των ασθενών μπορεί να αυξομειώνεται ανάλογα  με την αντιμετώπιση τους από τους θεράποντες ιατρούς.

    Νέες μέθοδοι που βοηθούν στην αναπαραγωγή, συμπεριλαμβανομένων των in vitro γονιμοποίηση και ενδοκυτταροπλασματική έγχυση σπέρματος,  επιτρέπουν σε ασθενείς με μειωμένη ικανότητα παραγωγής σπέρματος να τεκνοποιήσουν. Η καλή γνώση αυτών των τεχνικών διευκολύνει τον ογκολόγο κατά τη διάρκεια της θεραπείας.

 

Καρκίνος

 

Ο καρκίνος είναι αποτέλεσμα μεταλλαγμένων γονιδίων. Οι περισσότερες μεταλλάξεις σε μεμονωμένα κύτταρα δεν έχουν επιπτώσεις στη λειτουργία του οργανισμού ως σύνολο, ακόμη και όταν οδηγούν στο θάνατο του συγκεκριμένου κυττάρου. Αν όμως η μετάλλαξη προκαλεί βλάβες στα συστήματα ελέγχου της κυτταρικής διαίρεσης, τότε σχηματίζεται ένα καρκινικό κύτταρο, το οποίο έχει την ικανότητα να διαιρείται ανεξέλεγκτα και οδηγεί σε πλήρη ανάπτυξη της νόσου. Οι ανεξέλεγκτες κυτταρικές διαιρέσεις οδηγούν στο σχηματισμό μιας μάζας ιστού που αναπτύσσεται διαρκώς και ονομάζεται όγκος. Ο αριθμός των γονιδίων που, όντας μεταλλαγμένα συνεισφέρουν στην εμφάνιση καρκίνου, αυξάνεται διαρκώς. Τα γονίδια που σχετίζονται με τον καρκίνο κατατάσσονται σε δύο κατηγορίες: επικρατή (τα ονομαζόμενα ογκογονίδια) και υπολειπόμενα. Τα ογκογονίδια αποτελούν μεταλλάξεις ορισμένων φυσιολογικών γονιδίων που λέγονται πρωτοογκογονίδια. Η δεύτερη κατηγορία γονιδίων που σχετίζονται με τον καρκίνο είναι τα ογκοκατασταλτικά γονίδια. Τα γονίδια αυτά κωδικοποιούν πρωτεϊνες που αναστέλλουν διάφορα στάδια της αντιγραφής του κυττάρου. Σε απουσία ή δυσλειτουργία αυτών των πρωτεϊνών, η αντιγραφή των κυττάρων δεν είναι δυνατό να ανασταλεί από τα συνήθη ερεθίσματα που ρυθμίζουν την ανάπτυξη. Οι μεταλλάξεις σε ένα μόνο από τα δύο αλληλόμορφα των ογκοκατασταλτικών γονιδίων προκαλούν συνήθως διακοπή της λειτουργίας του γονιδίου, αλλά αφήνουν ανέπαφο το φυσιολογικό γονίδιο στο ομόλογο χρωμόσωμα, το οποίο μπορεί να καταστείλει την ογκογόνο ανάπτυξη. Μόνο όταν μεταλλαχθούν και τα δύο αλληλόμορφα των ογκοκατασταλτικών γονιδίων είναι δυνατό να μετατραπεί ένα κύτταρο σε καρκινικό. Επομένως ο συγκεκριμένος καρκινικός φαινότυπος είναι υπολειπόμενος. Παρακάτω ακολουθεί μια σχηματική απεικόνιση όσων προαναφέρθηκαν.

Ανωμαλία στη λειτουργία των γονάδων πριν  την έναρξη της θεραπείας.

 

    Συγκεκριμένοι κακοήθεις όγκοι είναι στενά συνδεδεμένοι με ανωμαλίες στην παραγωγή του σπέρματος, όπως επίσης και με ανωμαλίες στην παραγωγή τεστοστερόνης και την ανάδρομη τροφοδότηση στον άξονα υποθάλαμος-υπόφυση-γονάδες. Η ασθένεια του Hodgkin και οι όγκοι στους γαμέτες προκαλούν μη εντοπισμένη βλάβη στο σπερματογόνο επιθήλιο οδηγώντας σε μείωση της ικανότητας γονιμοποίησης. Αυτές οι ανωμαλίες δεν είναι συχνές σε άλλες καταστάσεις ύπαρξης κακοηθών όγκων. Στον πίνακα παρακάτω φαίνονται τα αποτελέσματα κάποιων ερευνών σχετικών με τις επιπτώσεις συγκεκριμένων ειδών καρκίνων στην ανδρική αναπαραγωγική ικανότητα.

Η ασθένεια του Hodgkin

 

Η ασθένεια του Ηodgkin είναι μια λεμφοβλαστική δυσλειτουργία χαρακτηριζόμενη από κακοήθη κύτταρα απροσδιόριστης προέλευσης, που έχουν εισέλθει στην κυκλοφορία, και προκαλεί αντίδραση του λεμφικού συστήματος. Οι άνδρες που πάσχουν από αυτή την ασθένεια παθαίνουν σημαντική ζημιά στο σπερματογόνο επιθήλιο και στους ενδοκρινείς μηχανισμούς των κυττάρων Leydig. Η ανεπάρκεια της λειτουργίας των γονάδων συνδυάζεται με το στάδιο της ασθένειας, αλλά όχι με τον τύπο του λεμφώματος ή με την ηλικία του ασθενή.

Η νόσος εκδηλώνεται με τη διόγκωση ενός ή περισσότερων λεμφαδένων της τραχηλικής κυρίως χώρας. Ωστόσο, είναι πιθανό το νεόπλασμα που θεωρούμε εντοπισμένο στην τραχηλική χώρα να έχει αρχίσει εδώ και καιρό σε άλλους λεμφαδένες, τους ενδοκοιλιακούς, τους μεσοθωράκειους ή και από το λεμφικό σύστημα του πεπτικού σωλήνα. Κυριότερα από τα συμπτώματα είναι ο πυρετός, η απώλεια βάρους και ο ιδρώτας. Ιστολογικές αναλύσεις έχουν οδηγήσει στον προσδιορισμό τεσσάρων τύπων της νόσου, σύμφωνα με την ένταση της αντίδρασης του ξενιστή.

Περισσότερο από το 80% των ανδρών εμφανίζουν ανωμαλίες στο σπέρμα, όπως φαίνεται από την ανάλυσή του. Έχουν σημειωθεί ιστολογικές ανωμαλίες στο 90% του συνόλου των δειγμάτων  των όρχεων, στα οποία έχει γίνει βιοψία. Κατά τη βιοψία παρατηρήθηκε ορχική ίνωση, καθώς επίσης μείωση των κυττάρων Sertoli, υπερπλασία και απλασία των κυττάρων Leydig.

Η ενδοκρινής έκκριση ορμονών παρουσιάζει ανωμαλίες στους περισσότερους ασθενείς. Αυτές οι ενδοκρινοπάθειες εκδηλώνονται με μείωση της τεστοστερόνης ορού, με αφύσικη αντίδραση στην ανθρώπινη χοριονική γοναδοτροπίνη ( HCG : Human Chorionic Gonadotropin ) και με αύξηση ή μείωση των γοναδοτρόπων ορμονών ( με επακόλουθες αλλαγές στα επίπεδα της θυλακιοτρόπου [FSH: Follicle-Stimulating Hormon] και της ωχρινοτρόπoυ ορμόνης [ LH: Luteinizing Hormon ]. Μέχρι σήμερα δεν έχει γίνει απόλυτα κατανοητός ο τρόπος με τον οποίο προκαλείται βλάβη στους όρχεις από ασθένεια του  Hodgkin πριν την έναρξη της θεραπείας. Πιθανές θεωρίες περιλαμβάνουν :

       Γενετική ανωμαλία στους γαμέτες

       Βλάβη των γαμετών ή των κυττάρων Leydig και δυσλειτουργία στη συστηματική απελευθέρωση ιντερλευκίνης-6 ( IL-6 ), του παράγοντα νέκρωσης όγκων ( TNF : Tumor Necrosis Factor )  και άλλων κιτοκινών.

       Αρνητικές τοπικές επιδράσεις από εγκατεστημένα λεμφοκύτταρα και μακροφάγα στην περιοχή των όρχεων.

   Περίπου το 20% των ανδρών που πάσχουν από αυτόν τον τύπο καρκίνου χάνουν τη δύναμη και το ενδιαφέρον τους για το σεξ, ενώ παράλληλα παρουσιάζουν ΥΠΟΓΟΝΙΜΟΤΗΤΑ.

Χρειάζονται επιπλέον έρευνες για να αποτιμηθούν με ακρίβεια αυτές οι προ-θεραπευτικές ανωμαλίες στη λειτουργία των γαμετικών κυττάρων σε γενετικό και κυτταρικό επίπεδο.

 

Όγκοι στις γονάδες

 

       Παρά τη μεγάλη επιτυχία της θεραπείας των όγκων των γεννητικών κυττάρων, πολύ σημαντικές αναπαραγωγικές δυσλειτουργίες είναι συνδεδεμένες με την ύπαρξη καρκίνου στο γεννητικό σύστημα. Το γεγονός ότι  σε ολόκληρο τον κόσμο συνεχώς αυξάνονται τα περιστατικά με τέτοιου είδους καρκίνους κατευθύνει το ενδιαφέρον των ερευνητών στην επίδραση που έχουν στην αναπαραγωγή. Παράλληλα, προκαλούν ανωμαλίες στον άξονα υποθάλαμος-υπόφυση-γονάδες.

Βιοψία σε δείγματα όρχεως από ασθενείς με καρκίνο των όρχεων δείχνουν ανωμαλία στο σπερματογόνο επιθήλιο. Σημαντική ίνωση στα σπερματικά σωληνάρια παρατηρείται στο 20%-60% των ασθενών, ενώ κύτταρα Sertoli διαπιστώθηκαν στο 8%. Επίσης, στο 10% σημειώθηκε νεοπλασία στον αυλό  των σπερματικών σωληναρίων.

   Οι κακοήθεις όγκοι του όρχεως μπορούν αδρά να ταξινομηθούν ως σεμινωματώδεις και μη σεμινωματώδεις. Οι μη σεμινωματώδεις διαιρούνται περαιτέρω ως εξής :

1.     Τεράτωμα

2.     Εμβρυϊκό καρκίνωμα

3.     Όγκοι του λεκιθικού ασκού

4.     Χοριοκαρκίνωμα

Επίσης αναφέρονται μεικτοί όγκοι.

Οι άνδρες με μη σεμινωματώδεις όγκους βρίσκονται στην τρίτη δεκαετία της ζωής τους, ηλικία κατά την οποία το μεγαλύτερο ποσοστό των ανδρών προσπαθεί να τεκνοποιήσει. Οι όγκοι αυτοί συντίθενται από κύτταρα διαφόρων ειδών όπως φαίνονται στο μικροσκόπιο - εμβρυϊκό καρκίνωμα, τεράτωμα, χοριοκαρκίνωμα και ενδοδερμικά κολποειδή καρκινώματα ( όγκοι από κύτταρα του λεκιθικού ασκού ).

Το εμβρυϊκό καρκίνωμα, ένας αρχέγονος κυτταρικός τύπος με δυνατότητα μετατροπής σε όλες τις κυτταρικές ποικιλίες που ήδη αναφέρθηκαν, είναι ιδιαίτερα επιθετικός όγκος. Η συχνότητα του ανέρχεται στο 20% των βλαστικών νεοπλασμάτων του όρχεως. Είναι ανοσοϊστοχημικά θετικό στην κερατίνη. Το χοριοκαρκίνωμα είναι περισσότερο επιθετικό από το εμβρυϊκό καρκίνωμα, διότι είναι γεμάτο από αιμοφόρα αγγεία και μεθίσταται αιματογενώς. Αντιπροσωπεύει λιγότερο από 5% των ορχικών νεοπλασμάτων. Οι αμιγείς όγκοι λεκιθικού ασκού είναι εξαιρετικά σπάνιοι και συνηθέστερα εμφανίζονται στο θώρακα.

Στην πλειονότητά τους οι μη σεμινωματώδεις όγκοι περιέχουν περισσότερους από έναν κυτταρικούς τύπους - εμβρυϊκό καρκίνωμα με ή χωρίς σεμίνωμα, εμβρυϊκό καρκίνωμα με ή χωρίς όγκους από τον λεκιθικό ασκό, εμβρυϊκό καρκίνωμα με ή χωρίς τεράτωμα, τερατοκαρκίνωμα. Το τερατοκαρκίνωμα είναι μείγμα εμβρυϊκού καρκινώματος και τερατώματος, δηλαδή λιγότερο κακοήθης κυτταρική μορφή εμβρυϊκού καρκινώματος.

 

Το αμιγές σεμίνωμα, που αφορά το 25%-40% όλων των καρκίνων του όρχεως, διακρίνεται σε τρεις τύπους :

1.     Αναπλαστικό σπερμογονίωμα

2.      Κλασικό σεμίνωμα και

3.     Σπερματοκυτταρικό σεμίνωμα

Το σεμίνωμα ανακαλύπτεται γενικά στην τέταρτη δεκαετία της ζωής, δηλαδή οι άνδρες που προσβάλλονται από σεμίνωμα είναι δέκα περίπου χρόνια μεγαλύτεροι από αυτούς που εμφανίζουν μη σεμινωματώδεις όγκους. Το σεμίνωμα μερικές φορές συγχέεται με το ιστοκυτταρικό λέμφωμα (ο όρχις είναι η συχνότερη θέση ανάπτυξης λεμφωμάτων εκτός λεμφαδένων ).

    Το κλασικό σεμίνωμα αντιστοιχεί στο 95% των περιπτώσεων. Μικροσκοπικά αποτελείται από ομοιόμορφα νεοπλασματικά κύτταρα με άφθονο ελαφροχρωματικό κυτταρόπλασμα και σαφή κυτταρική μεμβράνη. Ο πυρήνας είναι ευμεγέθης και με εμφανείς πυρηνίσκους. Τα κύτταρα διατάσσονται σε δοκίδες που χωρίζονται με συνδετικό υπόστρωμα, που παρουσιάζει πυκνές λεμφοπλασματοκυτταρικές διηθήσεις που θεωρούνται αντίδραση του ξενιστή προς το νεόπλασμα. Στο αναπλαστικό σπερμογονίωμα παρατηρείται παρόμοια ιστολογική εικόνα. Το σπερματοκυτταρικό σεμίνωμα αποτελεί το 10% των σπερμογονιωμάτων. Ιστολογικά παρατηρούνται ανώμαλες γιγαντοκυτταρικές μορφές. Η μορφή αυτή σπερμογονιώματος απαντά μόνο ενδοορχικά.

Τουλάχιστον στο 90% των ασθενών υπάρχει διόγκωση του όρχεως, δυσφορία ή ψηλαφητή μάζα. Άλλοτε παρατηρείται διόγκωση των φλεβών του σπερματικού τόνου ( κιρσοκήλη, δηλαδή η αιτία που προκαλεί τη ΣΤΕΙΡΟΤΗΤΑ στο 20% των στείρων ανδρών ). Γενικότερα, η συχνότητα των βλαστικών ορχικών νεοπλασμάτων στον ανδρικό πληθυσμό υπολογίζεται σε 3:100.000. Οι σπουδαιότεροι παράγοντες που συνδέονται με την ανάπτυξη των όγκων αυτών είναι η κρυψορχία, η ορχίτιδα από ιό της παρωτίτιδας και το τραύμα. Έχει αποδειχθεί ότι οι λευκοί προσβάλλονται 4 φορές συχνότερα από τους νέγρους και ότι σε πολύ σπάνιες περιπτώσεις αναπτύσσονται όγκοι σε άνδρες με προβλήματα γονιμότητας. Τέλος έχει βρεθεί ότι 50%-80% των ανδρών με καρκίνο των όρχεων έχουν μηδενικό σπερμοδιάγραμμα ή παθολογικά χαμηλό πριν τη θεραπεία. Επιβάλλεται, λοιπόν, ένα σπερμοδιάγραμμα πριν αρχίσει η χημειοθεραπεία για να τεκμηριωθεί η γονιμότητα.

Ο μηχανισμός με τον οποίο μειώνεται η παραγωγή σπέρματος σε ασθενείς με όγκους γονάδων δεν είναι απόλυτα κατανοητός. Υπάρχουν αρκετοί παράγοντες που προκαλούν ανωμαλίες στις σπερματικές λειτουργίες. Ακόμη και το άγχος που προέρχεται από τη διάγνωση ενός όγκου, μπορεί να ελαττώσει την παραγωγή και την κινητικότητα του σπέρματος κατά 50%. Το 15%-73% των γοναδικών νεοπλασμάτων παράγουν HCG (ανθρώπινη χοριονική γοναδοτροπίνη ), που μπορεί να διακόψει παροδικά τη σπερματογένεση και τη λειτουργία των κυττάρων Leydig αναστέλλοντας την έκκριση γοναδοτρόπων ορμονών από την υπόφυση. Τοπικές επιδράσεις των όγκων, συμπεριλαμβανομένης της αύξησης της οσχεϊκής θερμοκρασίας και της αστάθειας της  αρτηριακής πίεσης, επίσης βλάπτουν τη λειτουργία των όρχεων. Άλλες προ-θεραπευτικές ανωμαλίες στη λειτουργία των γονάδων είναι η συστηματική απελευθέρωση κυτοκινών και μεταβολές ( τοπικά ) στη λειτουργία των λευκοκυττάρων.

   Εξαλείψεις γονιδίων στο DNA αρχέγονων γεννητικών κυττάρων ευθύνονται για ορισμένες προθεραπευτικές ανωμαλίες σε πάσχοντες από καρκίνο γεννητικών κυττάρων. Άνδρες στους οποίους παρατηρείται υπογονιμότητα με ιδιοπαθή ολιγοσπερμία, κρυπτορχιδισμό ή όγκο γεννητικών κυττάρων έχουν αυξημένη πιθανότητα ανάπτυξης νεοπλάσματος στον αυλό των σπερματικών σωληναρίων.

 

Νεοπλάσματα από κύτταρα Sertoli

 

   Στην τυπική τους μορφή περιλαμβάνουν μόνο κύτταρα Sertoli. Μπορούν να παρατηρηθούν σε οποιαδήποτε ηλικία, αλλά συχνότερα σε βρέφη και μικρά παιδιά. Άλλοτε στους άνδρες παράγουν οιστρογόνα και σε σπάνιες περιπτώσεις σε αρκετά μεγάλες ποσότητες ώστε να προκαλέσουν θηλεοποίηση. Σε 1/3 των πασχόντων προκαλεί γυναικομαστία. Μακροσκοπικά τα νεοπλάσματα αυτά αποτελούν συμπαγή μικρά οζίδια και σπανιότερα μεγάλες μάζες. Η χροιά τους είναι κιτρινωπή. Μικροσκοπικά στην κλασική τους μορφή παρουσιάζουν σωληνώδεις σχηματισμούς με ψηλά κυλινδρικά κύτταρα, χωρίς σπουδαία ατυπία, που μοιάζουν με κύτταρα Sertoli.

 

Νεοπλάσματα από κύτταρα Leydig

 

   Παράγουν ανδρογόνα αλλά και οιστρογόνα ή μερικές φορές κορτικοειδή. Απαντούν σε όλες τις ηλικίες αν και τα περισσότερα εμφανίζονται στους ενήλικες και εκδηλώνονται με γυναικομαστία. Στα παιδιά συνήθως προκαλούν πρώιμη ατελή ή ψευδή αρρενοποίηση και σπανιότερα θηλεοποίηση. Μακροσκοπικά αντιστοιχούν σε μάζες με κιτρινόφαιη χροιά. Αμφοτερόπλευρη εντόπιση αναφέρεται στο 10%. Μικροσκοπικά τα κύτταρα μοιάζουν με κανονικά κύτταρα Leydig. Είναι ευμεγέθη με άφθονο ηωσινόφιλο κυτταρόπλασμα. Συνήθως είναι καλοήθη. Σε ποσοστό 10% είναι κακοήθη και χορηγούν μεταστάσεις, απαντώνται δε μόνο σε ενήλικες.

 

Καρκίνος του πέους

 

   Ο καρκίνος του πέους είναι σπάνιος και δεν παρουσιάζεται σχεδόν ποτέ σε όσους έχουν κάνει περιτομή σε βρεφική ηλικία. Μπορεί να αναπτυχθεί σε οποιοδήποτε σημείο του πέους αλλά συχνότερα εντοπίζεται στην ακροποσθία ή τη βάλανο. Όλοι οι καρκίνοι του πέους αφορούν το δέρμα και είναι συνήθως επιθηλιακά ( πλακώδη ) καρκινώματα παρόμοια με εκείνα άλλων περιοχών του δέρματος. Ορισμένοι είναι μελανώματα που εμφανίζονται ως επίπεδα καφέ-ιώδη εξογκώματα. Μερικές φορές αναπτύσσεται καρκίνος στους εν τω βάθει ιστούς του πέους και συνήθως πρόκειται για σαρκώματα. Ο καρκίνος του πέους δεν επηρεάζει άμεσα την αναπαραγωγική ικανότητα πριν την έναρξη της θεραπείας, αλλά έμμεσα αφού προκαλεί σοβαρή ψυχολογική πίεση στον πάσχοντα με αποτέλεσμα να επηρεάζεται η σεξουαλική του ζωή.

Καρκίνος του προστάτη

 

   Ο καρκίνος του προστάτη είναι ο συχνότερος καρκίνος των ανδρών στην Αμερική. Άνδρες κάτω των 50 ετών έχουν μικρότερη από 1% πιθανότητα να αναπτύξουν τη νόσο ενώ περίπου το 50% από όσους ξεπερνούν τα 80 χρόνια πάσχουν από αυτή.

   Σχεδόν όλοι οι τύποι του καρκίνου του προστάτη προέρχονται από τους αδένες του προστάτη. Ο αδενικός καρκίνος (αδενοκαρκίνωμα ) αφορά το 95% όλων των περιπτώσεων καρκίνου του προστάτη. Τουλάχιστον οι μισοί καρκίνοι αυτού του τύπου αναπτύσσονται στο οπίσθιο τμήμα του προστάτη που βρίσκεται κοντά στο ορθό. Άλλοι τύποι αναπτύσσονται μέσα στους πόρους του προστάτη. Ορισμένοι τύποι δεν είναι πραγματικοί καρκίνοι αλλά έχουν προκαρκινωματώδεις χαρακτήρες. Πρόκειται για την ενδοεπιθηλιακή νεοπλασία του προστάτη ( ΡΙΝ ) .

Η αναπαραγωγική ικανότητα επηρεάζεται κυρίως από τις θεραπευτικές τεχνικές που χρησιμοποιούνται για την ίαση της νόσου, οι oποίες θα αναλυθούν παρακάτω.

Red Hand Pointing Right
Read more

Horizontal Divider 26

ΜΗΧΑΝΗ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΣ ΣΤΟ WEB - ΜΗΧΑΝΗ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗΣ ΑΠΟ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΓΛΩΣΣΕΣ

Web

InterTran (www.tranexp.com)
InterTran (www.tranexp.com)

Please MOVE AND HOLD your MOUSE CURSOR over any WORD in the translated web page in order to see a pop-up window with ALTERNATIVE TRANSLATIONS. Translations provided by: www.tranexp.com

worldnotobaccoday2006.gif

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ

Copyright Kostas Roditis 2004. All rights reserved.